Pages

woensdag 26 oktober 2011

Laatste loodjes Hawaï

Hallo vriendjes en vriendinnetjes in koel koud Nederland! Allereerst weer de hartelijke groeten vanaf dit tropische eilandje. Zoals beloofd plaats ik deze keer foto's van het zeilen van afgelopen weekend, maar niet na een korte labupdate. Na alle chaos en frustratie van de tijd dat onze wespenkweek stil heeft gelegen door het gebrek aan bestraalde vlindereitjes, zijn we weer druk bezig met het creëren van nieuwe lijnen nageslacht. Er komen iedere dag ontzettend veel wespen uit de vlindereitjes die we in het veld hebben verzameld, die we netjes een zelfgemaakte eikaart geven zodat ze zich flink kunnen voortplanten. Het labwerk gaat dus erg lekker, maar.... de bestraalde vlindereitjes zijn wederom op en onze begeleider heeft problemen met zijn vergunning, dus kan momenteel nog geen nieuwe krijgen. Klinkt heftig, zul je denken, het zit weer tegen. Maar nee hoor, we hebben uit Californië de opdracht gekregen om de boel, en dan bedoel ik de hele boel, morgenochtend maar op te sturen, waar ze voor onze beestjes en eitjes zullen zorgen tot wij komen om het weer over te nemen. Het laatste weekje Hawaï is helaas ingegaan, maar door het probleem met de eitjes lijkt het erop dat we het laatste weekje vrij hebben, op het opsturen van pakketjes, controleren van alcoholsamples en inpakken van koffers na. Stiekem errug lekker! :)
Verder kan ik jullie voorstellen aan de nieuwste bewoner van onze vlindertent, de mot waar onze vlinderkweek in eerste instantie voor bedoeld was. De oleander hawkmoth. Een prachtig en gigantisch beest!



Een andere aanwinst is de piepkleine rups van de banana skipper, wiens kop op een zaadje lijkt. Maar die staat inmiddels op alcohol. ;)


En om in het beestjeshoekje te blijven: foto's van twee grote bidsprinkhanen. Die vonden we op de bladeren van de crown flower-bomen in The Urban Garden Center, een educatief botanisch veldje van de universiteit. Wij zochten naar eitjes van de Monarch-vlinders op die boom en ik schrok behoorljk toen ik deze gigantische beesten in hun plaats tegenkwam.




 

Toffe beesten. En dan over op het hoofdverhaal, het zeilen van afgelopen zaterdag. Het was prachtig weer en de boot, van vrienden van iemand bij ons op het lab, vertrok speciaal voor ons naar de zee voor ons eigen Waikiki. 


(Kijk pap, visjes!)

 

En jeetje, het uitzicht op Waikiki is vanaf het water net zo mooi als vanaf de bergen. :)











 
 Zoooo blauw dat water!


Deze malloten namen ons mee. Links de eigenaar van de boot, rechts de vriend van Elsie, die regelde dat wij mee konden. Verder waren er nog wat mannen en vrouwen, we waren met 11 in totaal. Paste precies. Ik kan na die dag niet zeggen dat ik weet hoe ze heten, of wat ze doen, maar het was erg gezellig!


Uiteindelijk zijn we van boord gesprongen. Dat moest. Omdat het water hier niet te vinden is in Nederland. Zo blauw, zo helder. We konden de bodem zien, terwijl het zeker vijf meter diep is. Eslie bleek niet goed te kunnen zwemmen, maar vertelde dat pas nadat wij haar gedwongen hadden om er ook in te springen. Maar ze is niet verzopen, gelukkig. Het water was lekker verfrissend en de mannen barbecueden op het dek en stuurden bordjes kip met een surfplank naar ons toe, waar wij ze watertrappelend oppeuzelden. Wat een leven! Het enige jammere is dat de zon hier zo vroeg ondergaat, ondertussen om zes uur 's avonds. Zo konden we eten, zonsondergang zien, in het donker terugzeilen (best griezelig om om de hoge koralen heen te navigeren, met onverlichte boeien en rode lampjes die op één lijn moesten staan om in de vaargeul te zitten) en om zeven uur 's avonds weer op het 'vaste land' staan.







Een onderzeeër. Dat kan hier.

Het viesgrijze geval in het midden is ons hotel. Three blocks from the beach.















 

Einde fotoreportage. Tot slot nog een paar foto's van het uitstapje van Francine, Arisca en mij naar de waterval die vlak bij ons regenwoudveldje in Lyon Arboretum is. De waterval stelde niet heel veel voor en het was maar een half uurtje lopen, maar door de gladde kleipaadjes door het regenwoud was het een leuk uurtje weg.











We made it! En ingezoomd, links over Arisca's schouder:

Huh. Ja.






En tot slot het resultaat van ijstappen en decoratiescheppen van ik-weet-niet-meer-wanneer bij Yogurtland:

Dat was het voor vandaag. Dit weekend gaan we kamperen op één van de mooiste stranden van het eiland, misschien heb ik nog wel tijd om daarover te bloggen voor we van Oahu af moeten en naar Riverside trekken. Het vliegtuig gaat volgende week donderdag. Voor nu in ieder geval welterusten, en sorry voor het volgende filmpje. :)

4 opmerkingen:

  1. OMG Em een burgerkingbananenboot?! Ja, 22, maar al bijna 23! (Of word je dan spontaan volwassen :P) Wel bizar dat jullie nu zo'n beetje op de helft zitten! Veel plezier met het kamperen, ik moet er nu niet aan denken maar het is hier natuurlijk heel wat kouder dan bij jullie...
    Liefs!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Liev Emma. Ik ben meteen naar je Blog gegaan nadat Alex hem naar me mailde. Geweldig om weer eens je belevenissen te mogen lezen. Uiteraard ook gelijk de foto's van die dieren naar binnen gehaald en opgeslagen. Cees en ik verblijven momenteel op ons tweede adres in Ochtrup (Duitsland) dat we sinds oktober bezitten. Weliswaar hier nu geen sluipwespen en sprinkhanen, maar wel reeen, fazanten, hazen, konijnen, buizerds, arenden en slangen. We wensen je nog veel plezier toe en succes met je studie op Hawai. xxx Van Cees en Richard

    BeantwoordenVerwijderen
  3. OMG een bananenboot?! o nee wacht een burgerkingbananenboot XD hahaha vooral het geluid er dan nog bij:')

    BeantwoordenVerwijderen
  4. Ja nou ja het is dus geen bananenschil, guys! Het is, tja... een hard ding? Een schil van een... iets? Zeg maar een zaadschil... als een kokosnoot, maar dan geen kokosnoot, maar... Never mind.

    BeantwoordenVerwijderen